Skip to content
Diagnostische aanpak van glomerulaire ziekten

Diagnostische aanpak van glomerulaire ziekten

Diagnostische aanpak van glomerulaire ziekten

Glomerulaire ziekten zijn aandoeningen waarbij de glomerulaire filtratiebarriere beschadigd raakt. Daardoor kunnen erytrocyten, albumine en soms grotere eiwitten in de urine verschijnen. De presentatie varieert van asymptomatische microscopische hematurie tot snel progressief nierfalen.

Kernboodschap

Denk aan glomerulaire ziekte bij glomerulaire hematurie, albuminurie/proteinurie, actief urinesediment en/of een onverklaarde daling van de nierfunctie.

Figuurwijzer

Deze pagina bevat zowel de originele figuren uit je aangeleverde document als nieuwe, vereenvoudigde onderwijsfiguren. De nieuwe SVG-figuren zijn bedoeld voor snelle uitleg aan studenten; de originele figuren blijven nuttig als compacte overzichten voor arts-assistenten en nefrologen.

Figuur Gebruik
Figuur 1 Glomerulaire filtratiebarriere: waarom hematurie/proteinurie/eGFR-daling ontstaan
Figuur 2 Praktisch klinisch stappenplan bij verdenking glomerulaire ziekte
Figuur 3 Wat LM, IF en EM ieder bijdragen aan het nierbiopt
Figuur 4 IF-patronen: lineair, granulair, full-house, pauci-immuun en C3-dominant
Figuur 5 Complementroutes en interpretatie van C3/C4
Figuur 6 Wanneer een nierbiopt laagdrempelig of urgent is
Figuur 7 Glomerulaire syndromen als eerste kapstok

1. Wat is de glomerulus?

De glomerulus is een capillair kluwen waar ultrafiltratie plaatsvindt. De filtratiebarriere bestaat uit drie lagen:

Laag Functie Klinisch relevant
Gefenestreerd endotheel Laat water en kleine opgeloste stoffen door Endotheliale schade kan leiden tot trombotische microangiopathie of endocapillaire proliferatie
Glomerulaire basaalmembraan, GBM Structurele en elektrische barriere Antistoffen tegen GBM geven anti-GBM ziekte; collageen-IV afwijkingen geven Alport-spectrum
Podocyten met slit diaphragm Voorkomen verlies van albumine en grote eiwitten Podocytschade geeft vooral albuminurie/nefrrotisch syndroom, bijvoorbeeld minimal change disease of FSGS

Figuur 1. Schematische uitleg van de glomerulaire filtratiebarriere met endotheel, GBM en podocyten.

Ezelsbrug:

  • Endotheel/mesangium ontstoken → hematurie, cilinders, nierfunctiedaling.
  • Podocyt beschadigd → veel albuminurie, oedeem, nefrotisch syndroom.
  • GBM aangevallen → vaak ernstige nefritische presentatie, bijvoorbeeld anti-GBM ziekte.

2. Pathogenese: drie hoofdmechanismen

Glomerulaire ziekten kunnen ontstaan door verschillende mechanismen. Praktisch kun je ze in drie groepen indelen.

Mechanisme Uitleg Voorbeelden
Immuuncomplexvorming Antigeen-antistofcomplexen slaan neer in de glomerulus of ontstaan lokaal in de glomerulus IgA-nefropathie, lupusnefritis, postinfectieuze GN, cryoglobulinemische GN
Antistoffen tegen glomerulaire structuren Antistoffen richten zich tegen onderdelen van de nierfilter zelf Anti-GBM ziekte, sommige vormen van membraneuze nefropathie
Depositie van abnormale eiwitten Neerslag van monoklonale of verkeerd gevouwen eiwitten AL-amyloidose, monoclonal immunoglobulin deposition disease, fibrillaire GN

Originele figuur. Glomerulonefritis ingedeeld naar pathogene driver: infectie, auto-immuniteit, allo-immuniteit, auto-inflammatie en monoclonale gammopathie.

3. Wanneer moet je aan een glomerulaire ziekte denken?

Bevinding Waarom glomerulair verdacht? Let op
Dysmorfe erytrocyten Erytrocyten raken vervormd tijdens passage door de glomerulus Vooral acanthocyten zijn sterk suggestief
Erytrocytencilinders Cilinders ontstaan in tubuli, maar met erytrocyten wijst dit op glomerulaire bloeding Sterk teken van nefritisch sediment
Albuminurie Albumineverlies past bij schade aan de filtratiebarriere Kwantificeer met ACR of PCR
Proteinurie >1 g/dag Hogere kans op relevante glomerulaire pathologie Bij >3,5 g/dag denk aan nefrotisch syndroom
Snelle eGFR-daling Kan passen bij rapidly progressive glomerulonephritis Spoeddiagnostiek en vaak nierbiopt
Hypertensie en oedeem Zout- en waterretentie door glomerulaire inflammatie Vaak bij nefritisch syndroom

4. Glomerulaire syndromen: eerste klinische indeling

De klinische presentatie helpt om de differentiaaldiagnose te versmallen.

Figuur 7. Overzicht van klinische glomerulaire syndromen: nefritisch, RPGN, nefrotisch, asymptomatisch, chronisch en monoklonaal/MGRS.

Syndroom Typische bevindingen Denk aan
Asymptomatische hematurie/proteinurie Microscopische hematurie, milde albuminurie, normale of licht verminderde eGFR IgA-nefropathie, dunne-basale-membraannefropathie, Alport-spectrum
Nefritisch syndroom Hematurie, erytrocytencilinders, hypertensie, oedeem, eGFR-daling, matige proteinurie IgA-nefropathie, postinfectieuze GN, lupusnefritis, ANCA-vasculitis, anti-GBM
Rapidly progressive GN, RPGN Snelle nierfunctiedaling over dagen-weken, actief sediment ANCA-vasculitis, anti-GBM, lupusnefritis, cryoglobulinemie
Nefrotisch syndroom Proteinurie >3,5 g/dag, hypoalbuminemie, oedeem, hyperlipidemie Minimal change disease, FSGS, membraneuze nefropathie, diabetische nefropathie, amyloidose
Chronische glomerulonefritis Langzame eGFR-daling, persisterende hematurie/proteinurie IgA-nefropathie, erfelijke nefropathieen, chronische immuuncomplex-GN
Geisoleerde albuminurie Vooral albuminurie, weinig sediment Diabetes, hypertensie, obesitas-gerelateerde glomerulopathie, vroege FSGS

Studentenvalkuil

Nefritisch en nefrotisch sluiten elkaar niet volledig uit. Sommige ziekten kunnen beide geven, bijvoorbeeld lupusnefritis, IgA-nefropathie, membraneuze nefropathie met crescentvorming of infectiegerelateerde GN.


Figuur 2. Praktisch stappenplan: herken glomerulaire signalen, kwantificeer, bepaal syndroom, zoek systeemziekte, doe serologie en bepaal bioptindicatie.

Originele figuur. Voorgestelde diagnostische aanpak bij suspected glomerular disease met kliniek, lichamelijk onderzoek, lab en syndroomindeling.

5. Praktisch stappenplan bij verdenking glomerulaire ziekte

Stap 1: bevestig dat het probleem echt glomerulair is

Onderzoek Praktische vraag
Urinesediment Zijn er dysmorfe erytrocyten of erytrocytencilinders?
ACR/PCR of 24-uurs urine Hoeveel albumine/proteineverlies is er?
Serumcreatinine/eGFR Is er acute of chronische nierfunctiedaling?
Bloeddruk en vochtstatus Is er hypertensie, oedeem of overvulling?

Stap 2: bepaal het klinische syndroom

  • Veel bloed + actief sediment + eGFR-daling → nefritisch/RPGN.
  • Veel proteine + oedeem + hypoalbuminemie → nefrotisch.
  • Milde afwijkingen → differentiaaldiagnose breder; trend en risicofactoren belangrijk.

Stap 3: zoek naar systemische aanwijzingen

Vraag Past bij
Koorts, infectie, endocarditisrisico Infectiegerelateerde GN
Purpura, artralgie, neuropathie Vasculitis, cryoglobulinemie
Sinusitis, hemoptoe, longinfiltraten ANCA-vasculitis, anti-GBM
Fotosensitiviteit, artritis, ulcera, cytopenie SLE/lupusnefritis
Recent bovenste-luchtweginfectie met synchrone hematurie IgA-nefropathie
Diabetesduur, retinopathie Diabetische nefropathie, maar sluit andere oorzaak niet uit
Familieanamnese hematurie, doofheid, oogafwijkingen Alport-spectrum
Monoklonale gammopathie, botpijn, anemie MGRS, amyloidose, light chain deposition disease

Stap 4: doe gerichte serologie

Test Wanneer vooral nuttig? Wat kan het betekenen?
C3 en C4 Nefritisch beeld, vermoeden immuuncomplex-GN Helpt onderscheid maken tussen klassieke/lectine en alternatieve complementactivatie
ANA, anti-dsDNA, ENA Verdenking SLE Lupusnefritis
ANCA, PR3, MPO RPGN, pulmonale klachten, systemische vasculitis ANCA-geassocieerde vasculitis
Anti-GBM RPGN, hemoptoe, ernstige nefritis Anti-GBM ziekte
Hepatitis B/C, HIV Immuuncomplex-GN, MPGN, cryoglobulines Infectie-geassocieerde GN
Cryoglobulines, reumafactor Purpura, neuropathie, lage C4 Cryoglobulinemische GN
SPEP/UPEP, immunofixatie, vrije lichte ketens Oudere patient, onverklaarde proteinurie, nefrotisch syndroom MGRS, AL-amyloidose, light chain deposition disease
PLA2R-antistoffen Nefrotisch syndroom, verdenking membraneuze nefropathie Primaire membraneuze nefropathie

Stap 5: bepaal of nierbiopt nodig is

Een nierbiopt is vaak nodig als de diagnose of behandeling niet veilig klinisch kan worden vastgesteld.


Figuur 6. Indicaties om laagdrempelig of urgent een nierbiopt te overwegen.

6. Wanneer een nierbiopt overwegen?

Situatie Biopt meestal zinvol? Reden
RPGN of snel dalende eGFR met actief sediment Ja, vaak urgent Diagnose bepaalt acute immunosuppressie/plasmawisseling
Nefrotisch syndroom bij volwassene Ja Onderscheid MCD, FSGS, membraneuze nefropathie, amyloidose, MGRS
Proteinurie >1 g/dag met hematurie of eGFR-daling Ja Kans op behandelbare glomerulaire ziekte
Diabeet met atypisch beloop Vaak ja Bijvoorbeeld korte diabetesduur, geen retinopathie, actief sediment, snelle eGFR-daling
Geisoleerde microscopische hematurie met stabiele eGFR en minimale albuminurie Niet altijd Follow-up en familieanamnese vaak eerste stap
Verdenking lupusnefritis met proteine/actief sediment Ja Classificatie bepaalt behandeling
Verdenking MGRS Ja Hematologische behandeling hangt af van nierpathologie

Praktisch

Bij RPGN is tijd nierfunctie. Wacht niet dagen op alle serologie als de nierfunctie snel verslechtert: overleg laagdrempelig met nefrologie voor spoedbiopt en behandeling.


7. Wat levert een nierbiopt op?

Een nierbiopt combineert drie technieken. Je moet ze samen interpreteren.

Figuur 3. Nierbioptinterpretatie: lichtmicroscopie toont schadepatroon, immunofluorescentie toont depositie, elektronenmicroscopie toont ultrastructuur.

Techniek Wat zie je? Waarvoor vooral belangrijk?
Lichtmicroscopie, LM Architectuur, proliferatie, sclerose, necrose, crescents Patroonherkenning en activiteit/chroniciteit
Immunofluorescentie, IF Welke immuunreactanten/deposities aanwezig zijn en waar Immuuncomplexen, lineair anti-GBM, pauci-immuun, monoklonaliteit
Elektronenmicroscopie, EM Ultrastructuur: exacte depositielocatie, podocyt foot process effacement, GBM-afwijkingen MCD, Alport, dunne GBM, depositieziekten, fibrillaire/immunotactoid GN

Onthoud:

  • LM vertelt: welk schadepatroon?
  • IF vertelt: wat ligt er opgeslagen?
  • EM vertelt: waar en hoe ziet het ultrastructureel uit?

8. Histologische termen op lichtmicroscopie

Term Betekenis in simpele taal Klinische associatie
Focaal <50% van alle glomeruli aangedaan Kan gemist worden bij klein biopt
Diffuus >=50% van alle glomeruli aangedaan Vaak ernstiger of uitgebreider proces
Segmenteel Een deel van een glomerulus aangedaan Bijvoorbeeld FSGS
Globaal Vrijwel hele glomerulus aangedaan Chronische schade of ernstige actieve laesie
Mesangiale hypercellulariteit Te veel cellen in het mesangium IgA-nefropathie, lupus, infectiegerelateerde GN
Endocapillaire hypercellulariteit Capillaire lumen raken gevuld door cellen Actieve inflammatoire GN
Membranoproliferatief patroon Proliferatie plus verdikte/dubbelcontour GBM MPGN-patroon door immuuncomplexen, complement of monoclonale gammopathie
Extracapillaire hypercellulariteit Cellen in ruimte van Bowman Ernstige glomerulaire beschadiging
Crescent Extracapillaire proliferatie met fibrine RPGN; denk ANCA, anti-GBM, lupus, IgA, infectie
Fibrinoide necrose Kapotgaan van capillaire wand met fibrine Zeer actieve laesie, vaak vasculitis/anti-GBM
Glomerulosclerose Littekenvorming/collaps van capillaire lussen Chronische irreversibele schade
Mesangiolyse Loslating/destructie van mesangiale matrix TMA, diabetische nodulaire laesies, andere endotheliale schade
Hyalien Glasachtig eiwit/plasma-achtig materiaal Chronische schade, FSGS-laesies, arteriolosclerose

9. Directe immunofluorescentie, IF: wat meten we?

Bij directe IF worden antistoffen met een fluorescerend label op het nierweefsel aangebracht. Ze binden aan immuunreactanten in het biopt. Zo zie je welke eiwitten aanwezig zijn, waar ze liggen en in welk patroon.

Routinemarkers bij IF

Marker Wat is het? Waarom meten we dit?
IgG Immunoglobuline G; belangrijkste antistof in bloed en weefsels Vaak bij membraneuze nefropathie, lupusnefritis, infectiegerelateerde GN
IgA Immunoglobuline A; belangrijk bij mucosale immuniteit Dominant bij IgA-nefropathie en IgA-vasculitis
IgM Immunoglobuline M; grote pentamere antistof, vaak vroege immuunrespons Kan aspecifiek in sclerotische segmenten liggen; ook bij lupus/MPGN
C3c of C3 Complementcomponent; marker van complementactivatie Sterk bij postinfectieuze GN, C3-glomerulopathie, lupus, MPGN
C1q Onderdeel van klassieke complementroute Sterk bij lupusnefritis; helpt bij full-house patroon
Kappa lichte keten Lichte keten van immunoglobulinen Vergelijk met lambda voor polyklonaal versus monoklonaal patroon
Lambda lichte keten Lichte keten van immunoglobulinen Restrictie tot kappa of lambda suggereert monoklonale depositie/MGRS
Fibrinogeen Stollingseiwit/fibrine-marker Positief bij necrose/crescents door lekkage van fibrine
Albumine Serumalbumine Kan helpen bij niet-immuun depositie of protein leakage; minder specifiek

10. Immunoglobulinen bij IF: wat zijn IgG, IgA en IgM?

Immunoglobulinen zijn antistoffen. Ze bestaan uit zware ketens en lichte ketens. Bij IF kijk je niet naar antistoffen in het bloed, maar naar neerslag in de nier.

Immunoglobuline Simpele uitleg Typisch patroon/ziekte
IgA Antistof van slijmvliezen, bijvoorbeeld luchtwegen en darm Mesangiaal dominant bij IgA-nefropathie; vaak hematurie na infectie
IgG Meest voorkomende antistof in serum Granulair langs capillaire wand bij membraneuze nefropathie; full-house bij lupus; lineair bij anti-GBM
IgM Grote antistof, vaak ‘plakt’ in gebieden met schade Kan trapping zijn in sclerose; niet altijd primaire oorzaak

IgG-subklassen

Soms worden IgG-subklassen aanvullend bepaald.

Subklasse Praktische relevantie
IgG1 en IgG3 Meer complementactiverend; vaker bij secundaire/inflammatoire patronen
IgG4 Vaak dominant bij primaire PLA2R-geassocieerde membraneuze nefropathie

11. Kappa en lambda: polyklonaal of monoklonaal?

Elke plasmacel maakt antistoffen met ofwel een kappa-lichte keten ofwel een lambda-lichte keten. Normaal is er een mengsel van beide.

IF-bevinding Interpretatie Denk aan
Kappa en lambda beide aanwezig Polyklonaal patroon Gewone immuuncomplex-GN, infectie, lupus
Alleen kappa of sterk kappa-dominant Monoklonale restrictie MGRS, proliferative GN with monoclonal Ig deposits, light chain deposition disease
Alleen lambda of sterk lambda-dominant Monoklonale restrictie MGRS, AL-amyloidose, light chain deposition disease
Negatieve IF maar sterke verdenking depositieziekte Mogelijk masked deposits Overweeg pronase/paraffine-IF of EM, afhankelijk van patholoog

Belangrijk

Monoklonale depositie in de nier betekent niet automatisch multipel myeloom. Het kan ook MGRS zijn: monoclonal gammopathy of renal significance. Dan is de kloon soms klein, maar de nierschade groot.


Figuur 4. Uitleg van veelvoorkomende immunofluorescentiepatronen bij glomerulaire ziekten.

12. IF-patronen: hoe lees je ze?

Patroon Betekenis Klassieke voorbeelden
Lineair langs GBM Antistoffen binden gelijkmatig aan GBM Anti-GBM ziekte
Granulair Korrelige immuuncomplexdeposities Lupusnefritis, postinfectieuze GN, membraneuze nefropathie
Mesangiaal Deposities vooral in mesangium IgA-nefropathie, lupusnefritis klasse II
Capillaire wand Deposities langs glomerulaire capillaire lussen Membraneuze nefropathie, MPGN, lupus
Full-house IgG, IgA, IgM, C3 en C1q allemaal positief Sterk suggestief voor lupusnefritis, maar niet 100% specifiek
Pauci-immuun Weinig/geen immuuncomplexdeposities ANCA-geassocieerde vasculitis
C3-dominant C3 veel sterker dan immunoglobulinen C3-glomerulopathie, postinfectieuze GN

Figuur 5. Complementroutes en praktische interpretatie van C3/C4 bij glomerulonefritis.

Originele figuur. Differentiaaldiagnose op basis van complementwaarden: normaal C3/C4, variabel C3 laag C4, laag C3 normaal C4, laag C3 en laag C4.

13. Complement: wat meet je en waarom?

Complement is een onderdeel van het aangeboren immuunsysteem. Het helpt bij opruimen van micro-organismen en immuuncomplexen. Bij glomerulaire ziekten kan complement worden geactiveerd en schade veroorzaken.

Drie complementroutes

Route Start door Belangrijke markers Voorbeelden bij nierziekten
Klassieke route Immuuncomplexen, vooral IgG/IgM C1q, C4, C3 Lupusnefritis, cryoglobulinemie, infectieuze endocarditis-GN
Lectineroute Herkenning van suikers op micro-organismen MBL/MASP, C4, C3 Minder vaak routinematig getest
Alternatieve route Continue lage activatie, versterkingslus Factor B, factor H/I, C3 C3-glomerulopathie, atypische HUS, sommige postinfectieuze GN

C3 en C4 interpreteren

Uitslag Denk aan Uitleg
C3 laag, C4 normaal Alternatieve route-activatie Postinfectieuze GN, C3-glomerulopathie, atypische HUS
C3 laag, C4 laag Klassieke route-activatie door immuuncomplexen Lupusnefritis, cryoglobulinemie, infectiegerelateerde GN/endocarditis
C3 normaal, C4 laag Klassieke route of C1-inhibitor/cryoglobuline-context Cryoglobulinemie, C1-inhibitor-gerelateerde problematiek; kliniek belangrijk
C3 normaal, C4 normaal Sluit glomerulonefritis niet uit IgA-nefropathie, ANCA-vasculitis, anti-GBM, membraneuze nefropathie kunnen normale waarden hebben

Voor studenten

C3 en C4 zijn geen diagnoses. Ze zijn richtingaanwijzers. De combinatie met urine, serologie en nierbiopt bepaalt de diagnose.

Aanvullend complementonderzoek

Test Wat meet het? Wanneer overwegen?
CH50 Totale functie klassieke complementroute Verdachte complementdeficientie of consumptie
AH50 Functie alternatieve route Verdenking alternatieve route-afwijking
Factor H, factor I, factor B Regulatoren/onderdelen alternatieve route C3-glomerulopathie, atypische HUS
C3-nefritic factor, C3NeF Auto-antistof die C3-convertase stabiliseert C3-glomerulopathie
Anti-factor H antistoffen Auto-antistoffen tegen factor H Atypische HUS, complement-gemedieerde ziekte
sC5b-9 Terminale complementactivatie Specialistisch; kan activiteit terminale route reflecteren
Genetisch complementonderzoek Variants in complementgenen Recidiverende TMA, C3G, transplantatieplanning

14. Complementpatronen bij veelvoorkomende diagnosen

Diagnose Serum C3/C4 IF Korte uitleg
IgA-nefropathie Meestal normaal Mesangiaal IgA-dominant, vaak C3 Mucosale IgA-immuunactivatie
Lupusnefritis Vaak C3 en C4 laag Full-house: IgG, IgA, IgM, C3, C1q Immuuncomplexziekte via klassieke route
Postinfectieuze GN Vaak C3 laag, C4 normaal of minder laag C3-dominant granulair, soms IgG Alternatieve route prominent; C3 herstelt vaak na weken
C3-glomerulopathie C3 vaak laag, C4 normaal C3-dominant, weinig Ig Dysregulatie alternatieve route
Cryoglobulinemische GN Vaak C4 zeer laag, C3 variabel IgM/IgG/C3, soms pseudothrombi Immuuncomplexen, vaak HCV of hematologisch
ANCA-vasculitis Meestal normaal Pauci-immuun Weinig deposities; neutrofiel-gemedieerde schade
Anti-GBM ziekte Meestal normaal Lineair IgG langs GBM Antistoffen tegen collageen IV in GBM
Primaire membraneuze nefropathie Meestal normaal Granulair capillaire wand IgG, vaak IgG4 en PLA2R Subepitheliale immuuncomplexen

Originele figuur. Mechanismen van glomerulaire proteinurie en glomerulaire hematurie met spectrum van ziektebeelden.

15. LM + IF + EM: patronen koppelen aan diagnose

LM-patroon IF-patroon EM-bevinding Waarschijnlijke richting
Mesangiale proliferatie IgA-dominant mesangiaal Mesangiale deposities IgA-nefropathie
Diffuse proliferatieve GN Full-house Subendotheliale/mesangiale deposities Lupusnefritis
Crescentische GN Pauci-immuun Weinig deposities ANCA-vasculitis
Crescentische GN Lineair IgG Geen immuuncomplexen; GBM-schade Anti-GBM ziekte
Membraneus patroon Granulair IgG capillaire wand Subepitheliale deposities, spikes Membraneuze nefropathie
MPGN-patroon C3-dominant of immuuncomplexen Subendotheliale/dense deposits C3G, infectie, cryoglobulines, MGRS
Normale LM bij nefrotisch syndroom IF meestal negatief Diffuse foot process effacement Minimal change disease
Segmentale sclerose Vaak IgM/C3 trapping Podocytschade FSGS, primair of secundair
Congo-rood positief Lichte keten of amyloid markers Fibrillen 8-12 nm Amyloidose

Originele figuur. Glomerulonefritis gedefinieerd door immunofenotypering: infecties, auto-immuniteit, allo-immuniteit, auto-inflammatie en monoclonale gammopathie.

Originele figuur. Voorbeelden van ziekte-specifieke biomarkers bij glomerulaire ziekten.

16. Ziekte-specifieke biomarkers

Ziektebeeld Biomarker Praktisch nut
Primaire membraneuze nefropathie Anti-PLA2R Diagnose ondersteunen, ziekteactiviteit volgen, recidief voorspellen
Membraneuze nefropathie THSD7A, NELL1, EXT1/EXT2, SEMA3B, PCDH7 Subtypering; soms relatie met maligniteit, auto-immuunziekte of leeftijd
ANCA-vasculitis PR3-ANCA, MPO-ANCA Diagnose en fenotypering; interpretatie altijd met kliniek
Anti-GBM ziekte Anti-GBM antistoffen Spoeddiagnose; correleert met noodzaak snelle behandeling
Lupusnefritis Anti-dsDNA, C3/C4 Activiteit ondersteunen, maar biopt bepaalt klasse
IgA-nefropathie Geen standaard diagnostische serumbiomarker Diagnose blijft biopt-gebaseerd bij relevante ziekte
C3-glomerulopathie C3NeF, factor H/I/B, complementgenetica Specialistische evaluatie en behandel-/transplantatieplanning
MGRS/amyloidose Vrije lichte ketens, immunofixatie, beenmergonderzoek Kloon vinden; nierbiopt toont orgaanschade

17. Praktische differentiaaldiagnose op basis van serumcomplement

Laag C3, normaal C4

Denk vooral aan:

  • Postinfectieuze glomerulonefritis
  • C3-glomerulopathie
  • Atypische HUS/complement-gemedieerde TMA
  • Soms infectieuze endocarditis-GN

Laag C3 en laag C4

Denk vooral aan:

  • Lupusnefritis
  • Cryoglobulinemische glomerulonefritis
  • Infectiegerelateerde immuuncomplex-GN
  • Shunt-nefritis/endocarditis-geassocieerde GN

Normaal C3 en C4

Denk vooral aan:

  • IgA-nefropathie
  • ANCA-geassocieerde vasculitis
  • Anti-GBM ziekte
  • Primaire membraneuze nefropathie
  • Minimal change disease
  • FSGS
  • Diabetische nefropathie

18. Eerste aanvraagpakket bij verdenking glomerulonefritis

Domein Aanvragen
Urine Sediment, ACR/PCR, eventueel 24-uurs eiwit, urinekweek indien infectieverdenking
Nierfunctie Creatinine/eGFR, ureum, elektrolyten, bicarbonaat, albumine
Hematologie Hb, leukocyten, trombocyten, LDH, haptoglobine, bloeduitstrijk bij TMA-verdenking
Immunologie C3, C4, ANA, anti-dsDNA, ANCA PR3/MPO, anti-GBM
Infectie Hepatitis B, hepatitis C, HIV; bloedkweken bij endocarditisverdenking
Monoklonaal SPEP, immunofixatie serum/urine, vrije lichte ketens
Nefrotisch Lipiden, serumalbumine, tromboserisico-inschatting
Beeldvorming Echo nieren bij onduidelijkheid chronisch/obstructief of voor bioptplanning

19. Rode vlaggen: direct overleg nefrologie

Rode vlag Waarom urgent?
Snelle eGFR-daling over dagen-weken RPGN mogelijk; nierfunctie kan irreversibel verloren gaan
Hematurie + erytrocytencilinders + stijgend creatinine Actieve glomerulonefritis
Hemoptoe of longinfiltraten plus nefritis Pulmonaal-renaal syndroom: ANCA of anti-GBM
Nefrotisch syndroom met ernstige hypoalbuminemie Trombose-, infectie- en AKI-risico
Ernstige hypertensie met nierfunctiedaling Acute nierschade, TMA of glomerulaire ziekte mogelijk
Purpura, neuropathie, lage C4 Cryoglobulinemie/vasculitis
Trombocytopenie + hemolyse + AKI TMA/aHUS; complementdiagnostiek kan relevant zijn

20. Mini-casus: zo redeneer je

Casus A

22-jarige patient met macroscopische hematurie 1 dag na keelontsteking, ACR verhoogd, C3/C4 normaal.

Denk aan: IgA-nefropathie.

Waarom: synchrone hematurie bij mucosale infectie, vaak normale complementwaarden.

Casus B

68-jarige patient met purpura, neuropathie, proteinurie, hematurie, C4 zeer laag, hepatitis C positief.

Denk aan: cryoglobulinemische GN.

Waarom: immuuncomplexziekte met klassieke complementactivatie, vaak lage C4.

Casus C

55-jarige patient met snel stijgend creatinine, dysmorfe erytrocyten, hemoptoe, anti-GBM positief.

Denk aan: anti-GBM ziekte.

Waarom: pulmonaal-renaal syndroom; IF toont typisch lineair IgG langs GBM.

Casus D

40-jarige patient met nefrotisch syndroom, normale complementen, positieve anti-PLA2R.

Denk aan: primaire membraneuze nefropathie.

Waarom: nefrotische presentatie met ziekte-specifieke antistof; biopt toont vaak granulair IgG langs capillaire wand.


21. Samenvattend algoritme

Verdenking glomerulaire ziekte
|
|-- Urine: hematurie? dysmorfe erytrocyten? cilinders? albuminurie?
|-- Bloed: creatinine/eGFR, albumine, C3/C4, gerichte serologie
|
|-- Nefritisch/RPGN?
|      |-- C3/C4 laag? Denk immuuncomplex/complement
|      |-- ANCA/anti-GBM positief? Spoedroute
|      |-- Overweeg urgent nierbiopt
|
|-- Nefrotisch?
|      |-- PLA2R, monoclonale screening, diabetes/medicatie/maligniteit
|      |-- Meestal nierbiopt bij volwassenen
|
|-- Mild/asymptomatisch?
       |-- Kwantificeer albuminurie, familieanamnese, trend eGFR
       |-- Biopt afhankelijk van proteinurie, eGFR, sediment en kliniek

22. Begrippenlijst

Term Uitleg
Albuminurie Albumine in urine; marker voor glomerulaire filtratiebarriereschade
ACR Albumine-creatinine ratio in urine
PCR Proteine-creatinine ratio in urine
GBM Glomerulaire basaalmembraan
Podocyt Epitheelcel met voetprocessen; essentieel voor eiwitbarriere
Crescent Halvemaanvormige extracapillaire proliferatie bij ernstige glomerulaire schade
IF Immunofluorescentie; kleuring voor immuunreactanten in nierweefsel
EM Elektronenmicroscopie; ultrastructuur van glomerulus
Full-house IF-positiviteit voor IgG, IgA, IgM, C3 en C1q
Pauci-immuun Weinig immuuncomplexdeposities ondanks actieve ontsteking
MGRS Monoclonal gammopathy of renal significance
TMA Trombotische microangiopathie

23. Take-home messages

  1. Urinesediment is cruciaal. Erytrocytencilinders en dysmorfe erytrocyten maken de verdenking glomerulair.
  2. C3/C4 helpen vooral bij nefritische presentaties. Lage waarden wijzen richting immuuncomplex- of complementgemedieerde ziekte.
  3. IF beantwoordt de vraag: wat ligt er in de nier? IgA, IgG, IgM, C3, C1q, kappa/lambda en fibrinogeen geven richting.
  4. Kappa/lambda-restrictie is een rode vlag voor monoklonale depositieziekte. Denk aan MGRS, ook als de hematologische kloon klein is.
  5. Nierbiopt blijft de gouden standaard wanneer diagnose, prognose of behandeling onzeker is.
  6. RPGN is spoed. Snelle herkenning en nefrologisch overleg kunnen nierfunctie redden.

24. Hugo-gebruik: aanbevolen plaatsing

Gebruik dit bestand bij voorkeur als page bundle, omdat de figuren dan betrouwbaar mee gepubliceerd worden. Plaats de map bijvoorbeeld zo:

content/docs/guidelines/glomerulaire-ziekten/diagnostische-aanpak/index.md
content/docs/guidelines/glomerulaire-ziekten/diagnostische-aanpak/media/figuur-01-glomerulaire-filterbarriere.svg
content/docs/guidelines/glomerulaire-ziekten/diagnostische-aanpak/media/...

De figuren worden in deze Markdown relatief aangeroepen met media/.... Er zijn geen Hugo-shortcodes gebruikt, dus dit blijft theme-onafhankelijk.


Bronnen en verantwoording

Deze pagina is een didactisch uitgewerkte en visueel aangevulde versie van de aangeleverde samenvatting Diagnostic approach to glomerular disease en is bedoeld als praktisch naslagwerk voor onderwijs en klinische orientatie. Controleer lokale protocollen en bespreek urgente of complexe casussen altijd met de nefroloog.